Park Zdrojowy Połczyn-Zdrój

Park Zdrojowy w Połczynie-Zdroju to 80-hektarowy kompleks zieleni, który od ponad 180 lat służy kuracjuszom i spacerowiczom. Nie każdy wie, że to właśnie tutaj znajduje się jeden z najstarszych i najlepiej zachowanych parków uzdrowiskowych w Polsce – z przedwojennymi fontannami, zabytkową pijalnią wody i ponad 7 tysiącami drzew mających więcej niż sto lat. Spacer po tym miejscu to podróż przez dwie epoki ogrodnictwa: francuską regularność i angielski romantyzm.

Dwie twarze jednego parku

Zaraz przy głównym wejściu od ulicy Zdrojowej zaczyna się część francuska. Geometryczne alejki, symetryczne trawniki i dywany kwiatowe tworzą uporządkowaną kompozycję z pierwszej połowy XIX wieku. Ta najstarsza część parku powstała w latach 1836-1839 i do dziś zachowała swój pierwotny charakter.

W centrum tej części znajduje się amfiteatr, a nieopodal zabytkowa pijalnia wód mineralnych „Joasia”. Fontanny i wodotryski odrestaurowano na podstawie przedwojennych fotografii – wyglądają więc dokładnie tak, jak przed wojną. To tutaj koncentruje się większość ruchu, bo ta część parku jest najbardziej reprezentacyjna.

Część angielska to zupełnie inna historia. Pagórkowaty teren, swobodnie rozmieszczona zieleń i wijąca się między wzgórzami rzeka Wogra. Drewniane altany, mostki nad wodą, stawy Północny i Południowy – wszystko to nadaje temu fragmentowi romantyczny klimat. Drzewostan jest tu znacznie gęstszy, przypomina naturalne lasy. Zamiast kwiatowych rabat dominują trawiaste polany.

Co rośnie w parku

Park to prawdziwe arboretum – rośnie tu ponad 60 gatunków drzew i krzewów. Obok rodzimych gatunków można natknąć się na prawdziwe egzotyki: orzesznik gorzki czy sosna Jeffreya. Około 7 tysięcy okazów ma ponad sto lat, co czyni ten park wyjątkowym miejscem pod względem dendrologicznym.

Spacerując alejkami warto zwracać uwagę na poszczególne drzewa – niektóre z nich pamiętają czasy, gdy Połczyn-Zdrój dopiero zyskiwał sławę uzdrowiska. Najstarsze fragmenty zieleni pochodzą z końca XIX wieku, choć sam park funkcjonuje od 1836 roku.

Pierwsza wzmianka o Parku Zdrojowym pochodzi z 1896 roku. Doktor Lehman, odkrywca połczyńskiej borowiny, opisywał go jako miejsce z soczystymi trawnikami, rabatami kwiatowymi i licznymi żwirowymi alejkami umożliwiającymi spacery w cieniu drzew.

Trzy Garby i zalew na południu

Na południowym krańcu parku znajduje się zalew Połczyn-Zdrój. Wzdłuż jego zachodniego brzegu, w kierunku sanatorium Borkowo, mijamy charakterystyczne wzniesienie zwane Trzema Garbami. To miejsce ma dla miasta znaczenie symboliczne – zostało uwiecznione w herbie Połczyna-Zdroju.

Podobno na zboczach tych pagórków przed wiekami uprawiano winorośl. Dziś to spokojne miejsce na dłuższy spacer z dala od głównych alejek. Zalew powstał po powodzi w 1996 roku i dobrze wpisał się w krajobraz parku.

Uzdrowiskowa tradycja

Połczyn-Zdrój to najstarsze miasto uzdrowiskowe w Polsce – tradycje lecznicze sięgają tu ponad 300 lat. Już w XVII wieku znane były właściwości lecznicze miejscowej solanki i borowiny. Park Zdrojowy stanowi serce tego uzdrowiska, a w jego granicach i bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się pięć sanatoriów.

To właśnie dla kuracjuszy park był pierwotnie projektowany – jako miejsce spacerów i odpoczynku w czasie kuracji. Mikroklimat parku, połączenie zieleni, wody i czystego powietrza, sprzyja regeneracji. Dziś z parku korzystają nie tylko pacjenci sanatoriów, ale wszyscy odwiedzający Połczyn-Zdrój.

Dla kogo to miejsce

Park sprawdzi się doskonale jako cel spaceru dla każdego. Rodziny z dziećmi znajdą tu spokojne alejki i polany do zabawy. Osoby starsze docenią liczne ławki i możliwość odpoczynku w cieniu. Miłośnicy przyrody będą zachwyceni różnorodnością roślinności.

Warto przeznaczyć na zwiedzanie parku co najmniej godzinę, choć można tu spokojnie spędzić całe popołudnie. Część francuska zajmie około 30-40 minut, ale jeśli chce się dotrzeć do zalewu i obejrzeć całą część angielską, trzeba liczyć się z dłuższym marszem.

To także dobre miejsce dla biegaczy – alejki są utwardzone, a teren wystarczająco rozległy, by zaplanować różne trasy. Rowerzyści również chętnie korzystają z parkowych dróżek.

Park Zdrojowy przetrwał niemal niezmieniony od 1896 roku, co czyni go wyjątkowym przykładem ciągłości w polskim ogrodnictwie parkowym.

Praktyczne informacje

Park Zdrojowy jest otwarty całą dobę i wstęp jest bezpłatny. To publiczne miejsce dostępne dla wszystkich bez ograniczeń.

Główne wejście znajduje się przy ulicy Zdrojowej w Połczynie-Zdroju. Dojazd samochodem nie stanowi problemu – w okolicy znajdują się parkingi przy sanatoriach i w centrum miasta. Połczyn-Zdrój leży przy drodze wojewódzkiej 163, około 60 km od Koszalina i 50 km od Szczecinka.

Dojazd komunikacją publiczną jest możliwy autobusami z Koszalina, Szczecinka czy Drawska Pomorskiego. Miasto ma też stację kolejową, choć połączenia są ograniczone.

Park warto odwiedzać o każdej porze roku. Wiosną i latem można podziwiać kwietne rabaty i pełną zieleń. Jesień przynosi piękne kolory liści, a zima – romantyczny spokój. Najlepsze godziny na spacer to ranek lub późne popołudnie, gdy słońce jest łagodniejsze, a w parku mniej ludzi.

W parku nie ma sklepów ani punktów gastronomicznych, warto więc zabrać ze sobą wodę. Toalety publiczne znajdują się przy niektórych obiektach uzdrowiskowych w pobliżu.